Course "Algorithmic Art &
A.I." – Remko Scha
Chance and indeterminacy
De wens om te ontsnappen aan de voorspelbaarheid van het burgerlijke
bestaan was altijd al een van de belangrijkste drijfveren van de
romantische kunst. In de twintigste-eeuwse avant-gardes wordt deze
wens vaak nogal letterlijk opgevat, en worden er allerlei onvoorspelbare
processen op touw gezet – van de simultanéïstische
performances in het Cabaret Voltaire tot Écriture Automatique
en action painting. Meestal was daarbij, naar goed romantisch
gebruik, de hoop gevestigd op de onbewuste mentale processen van
de kunstenaar. Rond 1960 is dat niet langer houdbaar. De subjectieve
expressie is dan geculmineerd in Jackson Pollock's gratuite gebaren,
en veel kunstenaars ervaren de noodzaak om een frisse start te maken.
(Pollock's werk was al een onbedoelde pastiche op het werk van surréalisten
als André Masson. De pastiche wordt vervolgens op de spits
gedreven door de uitvergrotingen van Franz Kline, de theater-performances
van Georges Mathieu, en de toenemende populariteit van apen-kunst.)
Er ontstaat nu voor het eerst belangstelling voor objectieve
onvoorspelbaarheid als artistieke methode: kunstenaars gaan
"meta-kunstwerken" maken die een onafzienbaar grote klasse
van mogelijke realisaties toelaten, en laten aan het toeval over
welke realisaties het publiek daadwerkelijk te zien krijgt. Binnen
deze benadering bestaan verschillende genres:
Table
of Contents "Algorithmic Art & A.I."